بوسه بر قبر پیمبر ممنوع!
بوسه بر پنجه ی شیطان مشروع!
چهره منحوسان آل سعود!
ننگ برزشتی قاموس شما
دین فروشان هم آواز جهود
زود باشد که بگیرد ناگاه
شعله در خرمن سالوس شما
گوشتان هست اگر،گوش کنید:
بغض شب می ترکد
درسحرگاه قیام
آل اسلام به پا می خیزد
وفرو می میرد
آخرین پت پت فانوس شما!
سید حسن حسینی
يادت مياد هف هشت ماه پيش تو لنجون
زديم تو رگ دو دس چلو فسنجون
مي خواستي از من كه بيام زنت شم
يواشكي وصله ي پيرهنت شم
عاشق من شدي يهو طبيعي
شبيه ناصر ملك مطيعي
گرفته بودي فال حافظ برام
نوشته بودي پشت كاغذ برام
قولاي خيلي بد ازم گرفتي
عكساي مستند ازم گرفتي
مي گفتي امر من يه امر خيره
بردي منو تو خونتون و غيره !
حالتو بردي ، منو قال گذاشتي
رو ما علامت سوال گذاشتي
حالتو بردي ، اما مردم آزار
سي دي مو لااقل نده تو بازار !
سعید بیابانکی
وقتی که پارک شد در منزل سواریت
امروز بعد چای و یک دوش آب گرم
بعد از تمام دلهره های اداریت
وقتی تمام شد تلفن های پشت هم
بعد از تمامیِ گله و آه و زاریت
امروز بعد از اینکه گذر کرد آفتاب
وقتی که خواب می کند از فکر عاریت
وقتی فرو کشید اعصاب در هم و –
فریاد های پشت هم و انتحاریت
بگذار تا بچینم از این باغ پر درخت
یک بوسه از درخت لبان اناریت
مهدی رحیمی
یک آرزوی مانده به دِل بود و ما دو تا...!
نجمه زارع
شب به آهستگی از نیمه گذشته ست وهوا
سُرخگون است چو یک صورتِ سیلی خورده
آسمان سردتر از پیکر بی جانی و ماه
پشت تاریکی یک ابر سیاه افسرده
***
تندباد از تن هر شاخه درآورده لباس
در یَخ و برف فرورفته زمین تا شانه
سطح برکه ست چو یک شیشه تَرکپوش ورسد
گویی از دور، فقط سوسویی از یک خانه
***
کلبه ای کهنه و چوبی وسطِ جنگل مرگ
خُفته در چنگ درختانِ کفن پوشیده
جایی آبستن یک حادثه ی شوم که هیچ
گوشی آنرا نه شنیده ست نه چشمی دیده
***
زنی آورده دو تا چای و زسرما مَردی
تن سپرده ست به گرمای خوشایندِ اُجاق
می شود هرطرف از عَطر هِل آکنده، ولی
سایه ای پشتِ دریچه ست، نگاهش به اُتاق
***
زن کمی آمده نزدیک و سَر آورده جلو
مرد هم جانبِ زن کرده سرش را مایل
گوید آن زن که تویی صاحب اَضلاع دلم
مردِ بیچاره ز یک ضِلع مثلّث، غافل
***
زن دهان بُرده کمی پیش تر و منتظر است
مرد، آماده که با بوسه بگیرد کامی
با دو دندانِ خود آویخته در گردنِ مرد
زن که ناگه شده تبدیل به خون آشامی!
***
چهره در گیسوی آشفته نهان کرده و مست
مثل زالو به وَلع می مکد از خون وَرید
منجمد می شود آخَر بدنِ سُستِ شکار
بعدِ جان کندنِ بسیار و تکانهای شَدید
***
سایه از پنجره خندید و شد آئینه ی زن
زن هم از طُعمه ی خود دست کشید و پاشد
منم آن مرد که آسان به تو اطمینان کرد
تویی آن زن که به یکباره دِرآ کولا شد...!
حمید رضا حامدی
یخ تو باز شد آخر از آتشی که منم
تو در کنار منی عشق کار خود را کرد
رسیده لحظه ی شیرین با تو "ما" شدنم
نمی شود که بر این لحظه نام "بوسه" گذاشت
نزول آیه ی لب های توست بر دهنم...
تمام شهر به دنبال نام عطر منند!
گرفته بوی تو را تار و پود پیرهنم
من و تو مثل دم و بازدم گره خوردیم
چگونه رابطه ام با تو را به هم بزنم ؟
محمد رفیعی
با عرض معضرت از اینکه چند وقت به روز نبودم،امیدوارم که دیگه تکرار نشه،این چهار پاره رو یکی از دوستام برای من سروده امیدوارم خوشتون بیاد:
ای منتهای آرزوی شاعرانه ام
انقدر روبروی خیالم قدم نزن
مضمون شاه بیت غزلهای ناب من
حال و هوای شاعریم را به هم نزن
.............
وقتی که سهم من فقط از تو جدایی است
هر شب نفس نفس غم جان کاه میکشم
وقتی که دست های تو در دست دیگریست
تنها نگاه میکنم و آه میکشم
..............
از لحظه ای که با دل من قهر کرده ای
جای لبت به پیکر من درد میکند
عاشق نمیشوی که بفهمی چه میکشم
وقتی که نیستی سر من درد میکند
................
با اینکه روز و شب دل تو پیش دیگریست
دیگر ز من نخواه که تنها شوم شبی
دست خودم که نیست تو را دوست دارمت
باید خلاصه در دل تو جا شوم شبی
ده تا تک بیت و دو بیتی با مضمون لب:
با بو سه می رسی و رمانتیک می شود بین لب من و تو ترافیک می شود!!!
...............................
"اگر نبوسم حسرت" " اگر ببوسم شرم " شب خجالت من از لب تو در راه است
..............................
گر خود ز اشتیاق لب خویش می مکی از ما کناره چیست مگر ما چه میکنیم!؟
.............................
ذوق طلب آب حیـات از دل مـا رفــت بر یاد لبت بس که مکیدیم لب خویش...
.............................
دست درگردن هم،گرمی ساحل،مهتاب من و تو در هوس طعم لب هم، بی تاب
..............................
هر لبت گاه تبسم، معجزی دارد جدا یک لبت جان میستاند یک لبت جان میدهد...!
..............................
لب تو میوه ی ممنوع ولی لب هایم هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند نشد!
..............................
جان به لب آمدو لب برلب جانان نرسید خون به جوش آمدو او برسر نازست هنوز...
..............................
دست و پا بسته و رنجور به چاه افتادن بـه از آنسـت که در دام نــگاه افتـادن
سیب شیرین لبت باشدو آدم نخورد !؟ تو بهشتی چه هراس ازبه گناه افتادن
..............................
عمریـست شبـانه روز لبهـایت را... لب باز نکن هنوز لـب هـایت را...
نه سیر نمی شوم به چندین بوسه بر روی لبم بدوز لب هایت را...
به مناسبت میلاد امیرالمومنین (ع) یه شعر آئینی رو تقدیمتون میکنم، امیدوارم بپسندید
مصرع ناقص من کاش که کامل می شد
شعر در وصف تو از سوی تو نازل می شد
شعر در شأن تو شرمنده به همراهم نیست
واژه در دست من آنگونه که می خواهم نیست
من که حیران تو حیران توام می دانم
نه فقط من که در این دایره سرگردانم
همه ی عالم و آدم به تو می اندیشد
شک ندارم که خدا هم به تو می اندیشد
کعبه از راز جهان راز خدا آگاه است
راز ایجاز خدا نقطه ی بسم الله است
کعبه افتاده به پایت سر راهت سرمست
«پیرهن چاک و غزل خوان و صراحی در دست»
کعبه وقتی که در آغوش خودش یوسف دید
خود زلیخا شد و خود پیرهن صبر درید
کعبه بر سینه ی خود نام تو ای مرد نوشت
قلم خواجه ی شیراز کم آورد، نوشت:
«ناگهان پرده برانداخته ای یعنی چه
مست از خانه برون تاخته ای یعنی چه»
راز خلقت همه پنهان شده در عین علی ست
کهکشان ها نخی از وصله ی نعلین علی ست
روز و شب از تو قضا از تو قدر می گوید
«ها علیٌ بشرٌ کیفَ بَشر» می گوید
می رسد دست شکوه تو به سقف ملکوت
ای که فتح ملکوت است برای تو هبوط
نه فقط دست زمین از تو تو را می خواهد
سالیانی ست که معراج خدا می خواهد-
زیر پای تو به زانوی ادب بنشیند
لحظه ای جای یتیمان عرب بنشیند
دم به دم عمر تو تلمیح خدا بود علی
رقص شمشیر تو تفریح خدا بود علی
وای اگر تیغ دو دم را به کمر می بستی
وای اگر پارچه ی زرد به سر می بستی
در هوا تیغ دو دم نعره ی هو هو می زد
نعره ی حیدریه «أینَ تَفرو» می زد
بار دیگر سپر و تیغ و علم را بردار
پا در این دایره بگذار عدم را بردار
بعد از آن روز که در کعبه پدیدار شدی
یازده مرتبه در آینه تکرار شدی
راز خلقت همه پنهان شده در عین علی ست
کهکشان ها نخی از وصله ی نعلین علی ست
روز و شب از تو قضا از تو قدر می گوید
«ها علیٌ بشرٌ کیفَ بَشر» می گوید.
حمید برقعی
کسی که در حضور تو غزل ارائه می کند
حرف نمـی زنـد تو را عـمل ارائه می کند
فقط برای کام خود، لب تو را نمی گزم
کس که شهدمیخورد عسل ارائه می کند
نشسته بین دفترم نگام لرزه افکنت
وصفحه صفحه شاعرت گسل ارائه می کند
به کشته مرده های تو قسم که چشم محشرت
به قوم مـنکر معاد اجـل ارائـه می کند
رفاه دستهای تو شنیده ام به تازگی
برای جذب مشتری "بغل" ارائه می کند...!
دعای کودکی
سلام سوژه ی نابم برای عکاسـی ردیـف منتخب شـاعران وسواسـی
دعا دعای همان روزگار کودکی است "خدا تتد ته دوباله تو مال من باسی"...!
مزارع گندم
تـنت مزارع گندم لبت دوشـیشه مربـا ظرافت تو زیاد است یا که دقت ما ها
بخواب حرف زیاداست وبیت ها متوالی شبت به خیر عزیزم،رسید وقت خداها...
پرنـده بـودی و از بام من پرت دادنـد چه داغ ها که به این نیم دیگرت دادند
خدانخواست من وتو کنارهم باشیم دو هفته مانده به کنکور شوهرت دادند
و چای دغدغه ی عاشقانه ی خوبیست
برا ی با تو نشستن بهانه ی خوبیست
حیاط آب زده،تخت چوبی و من و تو...
چقدر بوسه،چه عصری،چه خانه ی خوبیست
غروب اول آبان قشنگ خواهد بود
نسیم و نم نم باران نشانه ی خوبیست
قبول کن به خدا خانه ی شما "سارا"
برای "فاخته ها" آشیانه ی خوبیست
بیا به کوچه که "فردیس" شاعری بکند
که چشم تو غزل عامیانه ی خوبیست
"کرج" سوار شو، آقا صدای ضبط اگر...
نخیر کم نکن آقا ترانه ی خوبیست
به خانه آمده ام باز چای میخواهم
و چای دغدغه ی عاشقانه ی خوبیست...!
لعنت به این عشق
لعنت به من،لعنت به او،"لعنت به این عشق"
لعنت به این حیرت،به این حسرت،"به این عشق"
لعنت به من که درد میگیرد گلویم
هر بار هرجا می کشد صحبت،"به این عشق"
لعنت به او که همچنان یاد عزیزش
محرومیت میبخشد و حرمت،"به این عشق"
لعنت به این طاقت که من دارم که او داشت...
لعنت به پشتیبان این طاقت،"به این عشق"
لعنت به ما که بی همیم و عاشق هم
لعنت به اطمینان ما،"لعنت به این عشق"...!
او رفت اما باز من تنها نماندم...
تنها نماندم،باز صد رحمت "به این عشق"