میدونم شاید تکراری باشه اما؛
این شعر درون مرا صدا میزنه:

با هر بهانه و هوسی عاشقت شدست

فرقی نمی کند چه کسی عاشقت شدست 

چیزی ز ماه بودن تو کم نمی شود

گیرم که برکه ای نفسی عاشقت شدست 

ای سیب سرخ غلتزنان در مسیر رود

یک شهر تا به من برسی عاشقت شدست  

پر می کشی و وای به حال پرنده ای

کز پشت میله ی قفسی عاشقت شدست 

آیینه ای و " آه " که هرگز برای تو 
فرقی نمی کند چه کسی عاشقت شدست...!

                                                      فاضل نظری