باوجود اینکه علاقه ی چندانی به شعر نو ندارم ولی؛
این شعر بادلم بازی میکنه...

پدر آمد از راه 
           
             "دستهایش خالی"

           کودکان چشم به دستان پدر ...

‹‹‹

سفره ی خالی را

پدر از پنجره بیرون انداخت

"سفره ی قلبش را"
       
            بار دیگر گسترد !

‹‹‹

"بچه ها" 

          آن شب هم 

         ـ مثل دیگر شب ها ـ
   یک شکم سیر محبت خوردند!

                            شادروان سید حسن حسینی